W artykule przedstawia się właściwości struktury regulacji MFC/AVG stanowiącej modyfikację znanego w literaturze układu MFC (Model-Following Control). Proponowana struktura charakteryzuje się dużą odpornością na perturbacje sterowanego obiektu w tym na zmianę opóźnień transportowych oraz małą wrażliwością na występujące w układzie zakłócenia. Cechuje ją dodatkowo większe niż w MFC tłumienie zakłóceń oraz aperiodyczność przebiegów przejściowych. Właściwości układu przeanalizowano i porównano, za pomocą wykresów przestrzeni stabilności, z klasycznym układem regulacji z regulatorem PID, układem MFC oraz MFC/IMC. Badania przeprowadzono z wykorzystaniem modelu procesu doregulowywania zawartości tlenu w kotłach parowych.

W artykule przedstawia się nową odporną strukturę regulacji MFC/AVG stanowiącą modyfikację znanego w literaturze układu MFC (Model-Following Control) [1-8]. Proponowana struktura charakteryzuje się dużą odpornością na perturbacje sterowanego obiektu oraz małą wrażliwością na występujące w układzie zakłócenia. Cechuje ją jednak większe niż w MFC tłumienie zakłóceń oraz aperiodyczność przebiegów przejściowych.Rozważania zilustrowano wynikami symulacji procesu doregulowywania zawartości tlenu w kotłach parowych. Dokonano porównania jakości regulacji dla układu klasycznego z regulatorem PID, MFC oraz MFC/AVG.

Artykuł jest kontynuacją badań autora na temat optymalizacji regulacji w nowoczesnych kotłowniach przemysłowych. Porównaniu pod względem zapasu stabilności poddano cztery struktury PID, MFC, MFC/IMC oraz MFC/AVG. Struktury MFC oraz MFC/IMC są szczegółowo opisane w literaturze na temat regulacji odpornej [2,3,4,6,8,9] natomiast struktura powstała w wyniku modyfikacji struktury MFC [1].

W ostatnich latach obserwujemy szybki postęp technologiczny _ przedsiębiorstwa inwestują w zaawansowane techniki i rozwiązania po to, aby obniżyć koszty produkcji. Człowiek, który był częścią linii produkcyjnej, obecnie tylko nadzoruje urządzenia. Inwestorzy oczekują, iż wydane pieniądze w jak największym stopniu odciążą pracowników i pozwolą na optymalizację kosztów wytwarzania w przedsiębiorstwie. Mając na uwadze te tendencje, chcielibyśmy poświęcić tematykę artykułu sterowaniu wykorzystywanemu w kotłowniach parowych. W szczególności skupimy się na utrzymywaniu poziomu wody w walczaku, co zazwyczaj sprawia najwięcej problemów.

Czasy, w których kotłownię parową postrzegano jako system pieców węglowych obsługiwanych i nadzorowanych przez 24 godziny na dobę, powoli odchodzą do historii. W dzisiejszych czasache "inteligentnych budynków" i wszechobecnej konkurencji,która wymusza na inwestorach optymalizację kosztów, przed kotłownią stawia sięsurowe wymagania dotyczące pewności dostaw mediów, kosztów produkcji, bezpieczeństwa. W przyszłości prawdopodobnie kotłownie sterowane będą sztuczną inteligencją, która zbiera informacje, analizuje je i dostarcza ciepła według zapotrzebowania, ograniczając koszta jego otrzymania. Już dziś natomiast możemy obejrzeć kotłownię w Polsce sterowaną przez Internet, w której wykorzystano najnowsze osiągnięcia z dziedziny automatyki.

Liczne sygnały i sugestie rm, w których funkcjonują obiekty ciepłownicze wskazują, że rośnie zainteresowanie ich kompleksową obsługą - zarówno od strony technicznego utrzymania ruchu, jak i od strony optymalizacji i ciągłego polepszania automatyzacji procesów zachodzących w urządzeniach grzewczych. Jednym z coraz częściej pojawiających się problemów jest przekraczanie dopuszczalnego (deklarowanego) poziomu poboru gazu ziemnego (stanowiącego medium w kotłowniach gazowo - olejowych) przez przedsiębiorstwa, co naraża je na wysokie koszty i stanowi ważny czynnik obniżający rentowność inwestycji przemysłowych.